Σάββατο, 27 Απριλίου 2019

Τι να'ναι αυτο.....

Τι σε κάνει να θέλεις να γράψεις;

Μια μεγάλη χαρά, μια ανείπωτη λύπη;

Η κάτι πιο μικρό και απλό, όπως τα μοσχομυριστά άνθη της νερατζιάς που δεν σ'αφήνουν να ξεχάσεις ότι ο Επιτάφιος είναι καταστόλιστος κι η Ανάσταση πλησιάζει, έστω κι αν δεν είναι η ανάσταση που οι περισσοτεροι προσμένουν!

 Μεγάλο Σάββατο!  Περισσότερο απ'την κατάνυξη της εκκλησίας ειναι αυτη της φύσης που σε γεμίζει.  Ο βομβος των μελισσών που εχουν κατακλύσει την νερατζιά και ρουφάνε αχόρταγα το νέκταρ απ τα λουλούδια της, μικρες μικρες σταγόνες για την πολύτιμη παραγωγή τους.


Η ελαφριά ανασα του αγέρα που περναει πότε πότε ανάμεσα απ τα κλαριά της και παρασύρει το άρωμα, τετοιο άρωμα!

Αυτη τη φορά η Άνοιξη υπήρξε πολυ αμελής στο ραντεβού της, αλλα ποιος δεν της το συγχώρεσε μόλις εφτασε!

Εχει αυτή τον τρόπο της!






Είναι τόσο μαγικός αυτός ο οργασμός τής φύσης που έστω κι υποσυνείδητα δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο!