.... εσάς τούς λίγους (τι κακό κι αυτό οταν μιλάμε γενικά για ανθρώπους να χρησιμοποιούμε πάντα γένος αρσενικό 🤔)... που συνεχίζετε μ' επιμονή να κρατάτε ζωντανό το (και μερικοί περισσοτερα απο ένα) blog σας.... να ξέρετε σας θαυμάζω!
Εμένα πάλι με συνεπήρε η ταχύτητα τών social media.... λάθος μου!
Όμως συνεχίζω να δημιουργώ γιατί χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει ζωή πιστεύω!
Άφησα πίσω μου την ξυλογλυπτική γιατί απαιτεί πιο δυνατά χέρια απ' οτι πλέον διαθέτω
Ασχολήθηκα λιγο με την συναρμολόγηση 3D κατασκευών.....
Περισυ άλλαζα όψη στα βότσαλα......
Και φέτος συνεχίζω με πληγώνοντας το ξύλο με φωτιά.....
Δεν ξέρω ποτέ ποιο νέο χόμπυ θα φέρει στο δρόμο μου η ζωή κι ειναι καλοδεχουμενο.....
Κάποιος πολύ δικός μου άνθρωπος αρέσκεται να με αποκαλεί μικρή-καλλιτεχνη όμως εγώ πού έχω δεί δημιουργίες πραγματικών καλλιτεχνών δεν δέχομαι κανένα τίτλο μεγαλύτερο από "χομπίστας"!
Κατά τα άλλα.... 7χρονια πλέον εχει γίνει η Κρήτη σπίτι μου (το μοναδικό μου) απέναντι απ' τη θάλασσα που γαληνεύει την ανθρώπινη ψυχή............
Πολύ όμορφες οι δημιουργίες σου... καλή συνέχεια και όμορφο καλοκαίρι εύχομαι.
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://travelinlitteraturemariaplatake.blogspot.com
Και αναρωτιόμουν γιατί με τρώει το μάτι μου; Κάτι θα δω;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι νά σαι φιλενάδα...Είναι αλήθεια ότι χαθήκαμε. Ευτυχώς δεν βάλαμε τελεία και παύλα και νά σαι εδώ με τις όμορφες εκπλήξεις σου Μαίρη μου. Χαίρομαι πολύ για σένα και που περνάς τις ώρες σου πάντα δημιουργώντας κάτι!
Να περνάς όμορφα με ότι κάνεις. Και στα δυο σας την αγάπη μου φιλιααα! 🤗🧡 υ.γ. θα χαρώ να τα πούμε κι αλλιώς! 😉